ထင္က်န္ေနခဲ့ေသာ တန္ေဆာင္တိုင္

ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ပံုမွန္ပြဲေတာ္ ျဖစ္တဲ့ တန္ေဆာင္မုန္း ပြဲကို ေရာက္ျဖစ္ခဲ့တယ္။
က်ေနာ္တို႔ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြကေတာ့ တန္ေဆာင္တိုင္ပြဲေတာ္လို႔ေခၚၾကတယ္ေပါ့ဗ်ာ။
ဒီမွာကေတာ့ Loikrathong လို႔ေခၚပါတယ္။ လြယ္ေအာင္ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ မီးေမွ်ာပြဲလို႔ ေျပာလို႔ရမယ္ထင္တယ္။ အဲဒီပြဲမွာ လူတိုင္းလူတိုင္း လိုလုိကေနျပီးေတာ့ ငွက္ေပ်ာတံုးကို ပန္းေတြနဲ႔ အလွဆင္၊ ျပီးေတာ့ အဲဒီအေပၚမွာ ဖေယာင္းတိုင္၊ အေမႊးတိုင္ေတြထြန္း၊ ေငြအေၾကြေစ့ေလးေတြထည့္ ျပီးေတာ့ ဆုေတာင္းျပီး မယ့္ပိင္းျမစ္ (Nam Mae Ping) ထဲကို ေမွ်ာလိုက္ၾကပါတယ္။ မိသားစုနဲ႔သြားတဲ့သူေတြကေတာ့ က်န္းမာေရး ေကာင္းေအာင္၊ လာဘ္လာဘေကာင္းေအာင္ ဆုေတာင္းျပီး ေမွ်ာၾကတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ စံုတြဲခုတ္သြားၾကတဲ့ သူေတြကေတာ့ သိတဲ့ အတိုင္းပဲေပါ့ ဘာေတြဆုေတာင္းၾကမလဲဆိုတာ။


အဲဒီပြဲမွာ မီးပံုးပ်ံေတြလဲ လႊတ္ၾကတယ္ .... ညဘက္ဆို ေကာင္းကင္ တစ္ခုလံုး မီးပံုးပ်ံေတြ ခ်ည္းပါပဲ။
ျပီးေတာ့ ပစ္လိုက္ၾကတဲ့ မီးရွဳး၊ မီးပန္းေတြ .... ေန႕ခင္းဘက္ လင္းေနတဲ့အတိုင္းပဲဗ်ာ။
ေဗ်ာက္အိုးေတြရဲ႕ အသံ၊ မီးပန္းေတြ ပစ္လို႕ထြက္လာတဲ့ အသံေတြကလဲ အုန္းအုန္း ဂ်ိမ္းဂ်ိမ္းနဲ႕။


ခုႏွစ္နာရီ ေလာက္မွာထင္တယ္။ ဖုန္း ..... ျမည္လာတယ္
သြားလည္မလားတဲ့။ အေဖာ္စပ္လာတယ္ (တစ္ေယာက္ကေပါ့ဗ်ာ)
သြားမယ္ လို႕၊ ျပီးေတာ့ လာေခၚ လို႕။ အိမ္ကေနထြက္သြားဖို႕ စီးေတာ္ယာဥ္မွ မရွိတာဗ်ာ .. ဟုတ္တယ္မလား။
ဟုတ္ပါျပီ တဲ့၊ အိမ္မွာပဲ ေစာင့္ေနလိုက္တဲ့၊ လာေခၚမယ္ ဆိုပဲ။
အဲဒါနဲ႕ ေရခ်ိဳး၊ အ၀တ္လဲ၊ ျပီးေတာ့ ဂစ္တာဆြဲျပီး ဧည့္ခန္းမွာ ထိုင္ေစာင့္ေနလိုက္တယ္။ ခနေနက်ေတာ့ ဖုန္းထပ္ဆက္လာတယ္၊ မယ့္ပိင္းျမစ္ကို ျဖတ္လာလို႕ မရဘူး တဲ့၊ ဘယ္လိုလာရမယ္ဆိုတာလဲ မသိေတာ့ဘူး တဲ့။ ဒြတ္ခပဲ ... သူကလဲ ေရာက္မလာႏိုင္၊ ကိုယ္ကလဲ သြားလို႕မရ၊ ဘာလုပ္ရေတာ့မတုန္း ..... စဥ္းစား .. စဥ္းစား။
စဥ္းစားခန္း ၀င္ေနတုန္းမွာပဲ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ရံုးဆင္းျပီးျပန္လာတယ္။ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာက ေတာ္ေတာ္ေလး သားနားေနပါလား (ခိုင္းရေတာ့မွာမို႕လို႕ း)။ အဲဒါနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းကို အကူအညီေတာင္းျပီး လိုက္ပို႕ခိုင္းတယ္။ သူလဲ လိုက္ပို႕ေပးရွာပါတယ္ (ေက်းဇူးတင္လိုက္တာ) ...... း)


အဲဒါနဲ႕ က်ေနာ္လဲ မယ့္ပိင္းျမစ္ကမ္းေဘးကို သူငယ္ခ်င္း ေကာင္းမႈနဲ႕ ေရာက္သြားတယ္။ Chiang Mai က တန္ေဆာင္တိုင္ပြဲက မယ့္ပိင္းျမစ္ တစ္ေလွ်ာက္မွာ လုပ္ၾကတာေလ။ အဲဒါနဲ႕ လူအုပ္ထဲမွာ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ရွာၾက၊ ေဖြၾက၊ တခါတေလ ကိုယ့္ေဘးနားမွာ ေဗ်ာက္အိုးကြဲရင္ ေယာင္မိလိုက္နဲ႕ .... ေၾသာ္ .. ဒါလဲ အရသာတစ္မ်ိဳး ပါလားေနာ္ ... (နည္းနည္းေတာ့ စိတ္ပင္ပန္းတယ္ေပါ့ဗ်ာ)


ထိုင္းသီခ်င္းၾကီးေတြဆိုေနတဲ့ စတိတ္စင္ေရွ႕မွာ သြားေတြ႕လိုက္တယ္ က်ေနာ့္ကို ေစာင့္ေနတယ္ဆိုတဲ့ သူ႕ကို ...
ေတြ႕ျပီးေတာ့ လူၾကားထဲကို တိုးေ၀ွ႕ျပီးေလွ်ာက္ၾကတယ္။ ျပီးေတာ့ Krathong တစ္ခု၀ယ္ ...... ေမွ်ာဖို႕ ျပင္ဆင္ၾကတယ္ေပါ့။ အျဖစ္အပ်က္တစ္ခု ေျပာျပရအုန္းမယ္ဗ်။ Krathong ေမွ်ာတယ္ဆိုတာ ဒါ က်ေနာ့္အတြက္ ပထမဆံုးအၾကိမ္ပါ။ ဘာေတြ ဘယ္လို လုပ္ျပီး ဘယ္လိုေမွ်ာရမလဲ ဆိုတာမသိ။ က်ေနာ္လဲ ခ်က္ခ်င္းပဲ ၀ယ္လာတဲ့ Krathong ကို ဖေယာင္းတိုင္ထြန္း၊ အေမႊးတိုင္ထြန္း၊ ဒီတိုင္းပဲ ေမွ်ာခ်လိုက္တယ္။ အဲဒါကိုေတြ႕ေတာ့ က်ေနာ္နဲ႕ ပါလာတဲ့ တစ္ေယာက္က မ်က္လံုးေတြ ဘာေတြျပဴးျပီး အဲဒီ ေမွ်ာလိုက္တဲ့ Krathong ကိုျပန္ဆြဲ ခိုင္းတယ္။ ေတာ္ေသးတာေပါ့ ကမ္းနဲ႕ ေ၀းေ၀းကို မေရာက္ေသးလို႕။ ဒါေပမယ့္ ကုန္းရုန္းျပီးေတာ့ ဆြဲလိုက္ရတယ္ .. း) ျပန္ဆြဲလာျပီးေတာ့ အေၾကြေစ့ထည့္၊ ဆုေတာင္းျပီး ႏွစ္ေယာက္အတူေမွ်ာလိုက္ ၾကတယ္ေပါ့ ......... (ထစ္ထစ္ ေငါ့ေငါ့ ျဖစ္ေနေတာ့ စိတ္ထဲက သိပ္မေက်နပ္ေသးဘူးဗ်) ..... ပြဲခင္းထဲ ထပ္ေလွ်ာက္ ၊ ေနာက္တစ္ခု ထပ္၀ယ္၊ ေနာက္တစ္ခါ ထပ္ေမွ်ာဖို႕ ျပင္၊ ဒီတစ္ခါေတာ့ ေခ်ာေခ်ာ ေမြ႕ေမြ႕ပါပဲ။



အဲ .... ဒုတိယအၾကိမ္ ေမွ်ာလိုက္တဲ့ အေခါက္မွာ တစ္မ်ိဳးထပ္ေတြ႕လိုက္တယ္။ အဲဒါကေတာ့ ကေလးေလး တစ္ေယာက္ရယ္ပါ။ ဆယ့္ႏွစ္ ဆယ့္သံုးေလာက္ပဲ ရွိအုန္းမယ္ထင္တယ္။ ျမစ္ထဲမွာ သူမ်ားေတြ ေမွ်ာလိုက္တဲ့ Krathong ေတြက ေငြအေၾကြေစ့ေလးေတြ လိုက္ရွာျပီး စုေနတာဗ်ာ။ အဲဒီျမင္ကြင္းကို ျမင္ေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ဘယ္လို ျဖစ္သြားမွန္းကို မသိေတာ့ဘူးဗ်ာ။ သူမ်ားေတြက အေႏြးထည္ေတြ ကိုယ္စီနဲ႕၊ သူ႕ခမ်ာေတာ့ မခ်မ္းႏိုင္၊ ကေလးေလး ျဖစ္ေနလည္းပဲ မိသားစု အေရးအတြက္ ေငြရွာေနရတယ္။ အဲဒီကေလးေလး ကုန္းေပၚျပန္တက္ လာေတာ့ သူ႕ကို မုန္႕တစ္ခ်ိဳ႕ ၀ယ္ေကြ်း၊ စကားခန ထိုင္ေျပာျဖစ္ၾကပါတယ္။ သူ႕မွာ ေမာင္ႏွမ ငါးေယာက္ရွိတယ္ တဲ့၊ အေဖျဖစ္သူက အလုပ္မလုပ္၊ အေမကေတာ့ မီးပြိဳင့္မွာ ပန္းလိုက္ေရာင္းပါတယ္တဲ့၊ သူရယ္ သူ႕ေအာက္က ညီမေလး တစ္ေယာက္ရယ္က သူတို႕ အေမကိုကူျပီး ေငြရွာၾကရပါတယ္။ ေန႕ခင္းဘက္ေတြဆိုရင္ မီးပြိဳင့္မိတဲ့ ကားၾကိဳ၊ ကားၾကားထဲကို သြားျပီး တခါတေလ ေျမပဲျပဳတ္၊ တခါတေလ ပန္းေရာင္းျပီးေတာ့ ရုန္းကန္ ၾကရပါတယ္တဲ့။ စာကိုေတာ့ တစ္ပါတ္မွာ ႏွစ္ခါေလာက္ပဲ သင္ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။ ၾကည့္ပါအုန္းဗ်ာ ..... ထိုင္းႏိုင္ငံလို တိုးတက္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံမွာလဲ ဒီလို အျဖစ္အပ်က္ေတြ ရွိေနတုန္းပါပဲလားေနာ္ ...

Trip to the roof of Thailand (2)

ဒုတိယပိုင္း ဆက္ပါအုန္းမယ္ခင္ဗ်ာ .....
ညတုန္းက ညဥ့္နက္မွ အိပ္ျဖစ္ေတာ့ .. အိပ္ယာထ ေနာက္က်ပါတယ္ .. သူမ်ားေတြ က်ေနာ္တို႕ကို သြားၾကမယ္၊ ေတာင္ေပၚကို တက္ၾကမယ္ဆိုျပီး လာႏႈိးမွ ႏိုးလာၾကတာပါ။ မ်က္ႏွာသစ္၊ အ၀တ္လဲ .. (ေရေတာ့ မခ်ိဳးေတာ့ဘူး)၊ မနက္စာစား၊ ျပီးေတာ့ ေတာင္ေပၚကို တက္ရမယ့္ အစီအစဥ္ကို တာ၀န္ရွိသူ တစ္ဦးမွ မွာစား .... အဲ ... မွာၾကား ပါတယ္။ ေတာင္ေပၚကို ကားနဲ႕ တက္ရမွာ ျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္း ... အေပၚမွာ က ဘာေတြရွိလဲ၊ ဘယ္လို ... ဆိုတာေတြေပါ့ဗ်ာ။ နားသာ ေထာင္ေနရတာ စိတ္က မပါေတာ့ဘူး။ ေတာထဲမွာ အိပ္လို႕မရ၊ ေတာထဲ ၀င္လို႕ မရ ဆိုတည္းက စိတ္က ကုန္ေနျပီ။ အဲဒါနဲ႕ ေက်ာပိုးအိတ္နဲ႕ တျခား ပစၥည္းေတြယူ၊ ကားေပၚတက္ ပါတယ္။ တည္းခို ေဆာင္ကေန စထြက္ေတာ့ ရာသီဥတုက သာသာ ယာယာပါပဲ။ ေႏြးေတးေတး ေနေရာင္ျခည္ေလးနဲ႕ ေပါ့ဗ်ာ။ လာရင္း လာရင္းနဲ႕ ရာသီဥတုက အခုလို ျဖစ္လာပါတယ္။

အဲဒီမွာ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္နဲ႕ ျငင္းၾကပါေသးတယ္။ ေတာင္ေပၚမွာ ေတြ႕ေနရတာေတြက ျမဴေတြလား၊ တိမ္ ေတြလား ဆိုတာကိုပါ။ ေကာင္းကင္ တစ္ခုလံုးက မိႈင္းအံု႕လာျပီးေတာ့ ေရစက္ေရေပါက္ေတြ က်လာပါတယ္။ မိုးစက္ေတြလို ၾကမ္းၾကမ္း တမ္းတမ္း မဟုတ္ေပမယ့္ ရာသီဥတုက ေတာ္ေတာ္ကို ေအးလာပါတယ္။ ပါလာတဲ့ rain coat ထုတ္၀တ္၊ ခန ၾကာေတာ့ ေဟာ ..................

"The Highest Spot in Thailand" တဲ့ ..... အဲဒီမွာ အဖြဲ႕လိုက္ ဓါတ္ပံုရိုက္၊ ေအာ ... တခုက်န္ေသးတယ္ ... ဒီေနရာကို မလာခင္ ကားဆရာက က်ေနာ္တို႕ကို ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ radar station နားမွာ ကားသြားရပ္ေပးတာ။ ကားေပၚက ဆင္းဆင္းခ်င္း အဲဒီ radar station ကုိ ဓါတ္ပံုရိုက္မယ္ စိတ္ကူးေသးတယ္ .... Taking Photo is prohibited ဆိုတာကိုေတြ႕လို႕ မရိုက္ျဖစ္ေတာ့တာ .... ျပီးေတာ့ ထိုင္းစစ္သားေတြလဲ အမ်ားၾကီး ေစာင့္ေနလို႕ .. အဟီး ... radar station ကို ဓါတ္ပံုရိုက္မယ္ ဆိုတဲ့ အစီအစဥ္ ဖ်က္လိုက္ရပါတယ္ ...

က်ေနာ္တို႕ အဖြဲ႕လိုက္ ဓါတ္ပံုရိုက္ျပီး ဆက္ေလွ်ာက္လာေတာ့ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ ဘုရင္ အဆက္ဆက္ကို ျမွဳပ္ထားတယ္လို႕ ေျပာတဲ့ ေနရာကို ေရာက္ပါတယ္။ အဲဒီေနရာကိုေတာ့ အေပၚက ပံုအတိုင္း ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီေနရာကိုေတာ့ ဘယ္သူမွ ၀င္လို႕ မရပါဘူး။ သစ္ပင္ အၾကီးၾကီးေတြ အုပ္ဆိုင္းေနတာပဲဗ်ာ ... သရဲကား ေတြထဲက အတိုင္းပဲ ...

အဲဒီလို လမ္းေလးေတြအတိုင္း ေလွ်ာက္ခဲ့ရတာပါ ... ဒါေပမယ့္ တစ္ေယာက္တည္း ... အဟီး .. ေၾကာ္ျငာ

ဘာရယ္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး .... ၀ါရင့္ ဓါတ္ပံု ဆရာၾကီးေတြလို လုပ္ၾကည့္တာပါ .. (လူရွိန္တာေပါ့ေနာ္ ... း)) ..

အကိုင္းရွဳပ္ရွဳပ္ေတြ ၾကားက တံတားကို လွမ္းျပီး focus လိုက္တာ ......



/တတိယပိုင္း က်န္ပါေသးတယ္ ခင္ဗ်ာ ...
ေစာင့္ေမွ်ာ္ ေပးၾကပါအုန္းလို႕ .... /

Trip to the roof of Thailand (1)

ေက်ာင္းက စီစဥ္ေပးမႈနဲ႕ ေသာၾကာေန႕တုန္းက က်ေနာ္တို႕ ေက်ာင္းသား တစ္သိုက္ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ အျမင့္ဆံုး ေတာင္ျဖစ္တဲ့ Doi Inthanon ကို camping trip သြားၾကပါတယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံ ရဲ႕ ေခါင္မိုး (The roof of Thailand) လို႕ လူသိမ်ားတဲ့ ဒီ ေတာင္ၾကီးဟာ Chiang Mai province မွာ တည္ရွိျပီးေတာ့ Doi Inthanon National park အတြင္းမွာ တည္ရွိပါတယ္။ ပန္းျခံကေတာ့ 482 ကုဗ ကီလိုမီတာ က်ယ္၀န္းပါတယ္။ ေတာင္ ရဲ႕ အျမင့္ကေတာ့ ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ အထက္ 9108 ေပ ျမင့္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ေသာ သူေတြကေတာ့ ဒီ ေတာင္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံက ရွမ္းေတာင္တန္းၾကီးနဲ႕ တစ္ဆက္တည္း တည္ရွိေနတယ္လို႕ ေျပာၾကပါတယ္။

က်ေနာ္တို႕ Chiang Mai ကေန စထြက္ေတာ့ မနက္ ကိုးနာရီ ေက်ာ္ေက်ာ္ရွိပါျပီ။ ဒီခရီးစဥ္ဟာ Doi Inthanon ကို သြားမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ Mae Ya Waterfall ကို အရင္သြားလိုက္ၾကပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႕လဲ ဆိုေတာ့ ဒီေရတံခြန္ဟာ က်ေနာ္တို႕ Doi Inthanon ကိုသြားမယ့္ လမ္းေၾကာင္းမွာ တည္ရွိေနတာမို႕လို႔ပါ။

စုစုေပါင္း ကားေလးစီးနဲ႕ သြားၾကတာပါ။ က်ေနာ္တို႕ အတြက္ အစားအေသာက္ေတြ၊ ခ်က္ဖို႕ ျပဳတ္ဖို႕ ပစၥည္းေတြ အကုန္ သယ္သြားၾကတာပါ။










ေရတံခြန္ကိုေတာ့ အခုလို ေတြ႕ႏိုင္ ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ ေလးေတာ့ ျမင့္ ပါတယ္။ အေပၚကို ေတာ့ ေက်ာင္းက ဆရာမေတြ က်ေနာ္တို႕ ကို ေပးမတက္ပါဘူး။





အဲဒီမွာ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္း တေယာက္က ေက်ာက္တံုးေပၚ ပက္လက္လွန္ျပီး ေနပူစာလွံဳေနတယ္။ က်ေနာ္ ေတြ႕ေတာ့ သူ႕ကို သြား လွန္႕မယ္ဆိုျပီး သူ႕အနားကို သူခိုးလမ္းေလွ်ာက္ေလးနဲ႕ ကပ္သြားပါတယ္။ ကံမေကာင္း စြာနဲ႕ ေရညွိတက္ေနတဲ့ ေက်ာက္တံုးကို တက္နင္းျပီးေတာ့ ဘယ္သူမွ ေရမစိုေသးတဲ့ အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္ အရင္ဆံုး စိုသြားပါ၏ ..... း) ..။





အဲဒီေရတံခြန္မွာ က်ေနာ္တို႕ေတြ ဓါတ္ပံုရိုက္သူကရိုက္နဲ႕ ခနေနေတာ့ Doi Inthanon ကို ခရီးဆက္ၾကပါတယ္။ က်ေနာ္တို႕ ထင္ထားတာက ေတာအုပ္ထဲ မွာ တဲေလး ေတြ ထိုးျပီး ညအိပ္ရမယ္ ထင္ေနတာ။ Check Point မွာ ေမးၾကည့္ေတာ့ မိုးတြင္းမို႕လို႕ ေတာအုပ္ကို ပိတ္ထားပါတယ္တဲ့၊ ေတာအုပ္ထဲ ညအိပ္ခြင့္ကိုပါ ပိတ္ထားပါတယ္တဲ့။
ေသလိုက္ပါေတာ့ဗ်ာ။





အဲဒါနဲ႕ က်ေနာ္တို႕ ေတာင္ထိပ္ေပၚကို ဆက္မတက္ ေသးဘဲနဲ႕ တည္းစရာ ေနရာကို အရင္ဆံုးရွာ ၾကပါတယ္။ ေတြ႕ပါပီဗ်ာ ... လံုးခ်င္းတဲေလးေတြ။ ပံုစံေတြကေတာ့ အိပ္ခ်င္ စရာပါ။ သံုးေယာက္ တစ္လံုး၊ ေလးေယာက္တစ္လံုး နဲ႕ အိပ္ရမွာပါ။ က်ေနာ္တို႕ ေရြးလိုက္တာကေတာ့ ေရွ႕မွာ ၀ရန္တာမရွိပါဘူး။ တဲရဲ႕ အေနာက္ဖက္ ေခ်ာင္းေလး ေပၚမွာ ၀ရန္တာ ရွိတာပါ။ ဟိ .... မိုက္တယ္ေနာ္။ အဲဒါနဲ႕ က်ေနာ္တို႕ ပါလာတဲ့ ပစၥည္း ေတြကို ေနရာခ်၊ ျပီးေတာ့ ေန႕လည္စာ စား၊ ျပီးေတာ့ တေရးအိပ္။ ထလာေတာ့ ညေနေစာင္းေနပါျပီ။ သူမ်ားေတြ ထမင္းခ်က္ေနတာကို နည္းနည္း၀င္ရွဳပ္၊ ေရခ်ိဳး၊ ျပီးေတာ့ ညေန မီးပံုပြဲလုပ္ဖို႕၊ ပါဆယ္ဂိမ္း၊ မာဖီးယားဂိမ္း (အင္တာနက္က မာဖီးယား မဟုတ္ပါ) ေဆာ့ဖို႕ ျပင္ဆင္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ မီးပံုပြဲစပါတယ္ ... အစား အေသာက္ကေတာ့ ဘာဘီက်ဴး စားၾကပါတယ္ .... ပါဆယ္ဂိမ္းမွာ က်ေနာ္ က်တာက အသည္း ကြဲ ေနတဲ့ ပံုစံ လုပ္ျပရမယ္တဲ့ ... ဘယ္ရမလဲ ပီပီျပင္ျပင္ လုပ္ျပလိုက္တာေပါ့ဗ်ာ ... း) .. ။ ပါဆယ္ဂိမ္းျပီးေတာ့ စပိန္ သီခ်င္း ဖြင့္ျပီး ကၾကပါတယ္။ line dance ေပါ့ဗ်ာ .... အဲဒါကိုေတာ့ စပိန္သူ တစ္ေယာက္နဲ႕ US ကတစ္ေယာက္ ဦးေဆာင္ပါတယ္။ ကလို႕ ေမာသြားေတာ့ ၀င္အိပ္ .... ေခ်ာင္းေရစီးသံကို နားေထာင္ရင္း အိပ္ရတာ တမ်ိဳးေလးပဲ ဗ်ာ။ trip ရဲ႕ ပထမတစ္ရက္ ျပီးဆံုးသြား ပါျပီခင္ဗ်ာ ... ။

/ဆက္ပါဦးမည္ ခင္ဗ်ာ။/

Royal Garden II (Chiang Mai)

ဟိုတစ္ေန႕က အေၾကာင္းကို ဆက္ပါအုန္းမယ္။ ဒါကေတာ့ Royal Garden မွာရွိတဲ့ Belgium ႏိုင္ငံ အမွတ္တရ ဆိုျပီးလုပ္ထားတဲ့ ေနရာေလးပါ။ ဒီအေၾကာင္းကို ဆက္မေျပာခင္ Royal Garden ဆိုတာ ဘယ္လိုမ်ိဳးလဲ ဆိုတာ နည္းနည္း ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ Royal Garden ဆိုတာက Chiang Mai မွာရွိတဲ့ International park တစ္ခုပါ။ အထဲမွာေတာ့ ႏိုင္ငံ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ အထင္ကရ ပံုစံေတြကို ျပဳလုပ္ထားတာပါ။ ဥပမာ တရုတ္ႏိုင္ငံဆိုရင္ တရုတ္ရိုးရာအိမ္ရွိမယ္၊ ဂ်ပန္ဆိုရင္ ဂ်ပန္ေတြ ေနထိုင္တဲ့ ပံုစံေတြကို ျပဳလုပ္ထားတာပါ။ အဲဒါေတြကိုေတာ့ သက္ဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံက ပညာရွင္ေတြ စုေပါင္းျပဳလုပ္ျပီးမွ ထိုင္းဘုရင္မကို လက္ေဆာင္ေပးထားတာပါ။

ဒါကေတာ့ Kenya ႏိုင္ငံက ရိုးရာအိမ္တစ္လံုး အေရွ႕မွာပါ။ အခုျမင္ေနရတဲ့ ရုပ္တုကေတာ့ Kenya ႏိုင္ငံသားေပါ့ေနာ္။ သူ႕လူမ်ိဳးစုနာမည္ေတာ့ ေမ့သြားျပီ (ဆရာမတစ္ေယာက္ေတာ့ ေျပာျပပါတယ္:P)။

အခုေတြ႕ရတာေတာ့ ထိုင္းဘုရင္ေတြ ေနေလ့ရွိတဲ့ နန္းေတာ္ပံုစံကို တည္ေဆာက္ထားတာပါ။ ေတာ္ေတာ္ကို ခမ္းနားတယ္ေနာ္။

ထိုင္းနန္းေတာ္ အတြင္းပိုင္း ကို ျမင္ေနရတဲ့ ပံုပါ။ အထဲမွာ လုပ္ထားတာေတြက ထိရက္စရာကိုမရွိဘူးဗ်ာ။ ထိလို႕လဲမရဘူးေလ ... :P ။ အဲဒါေတြကို မထိဖို႕ ၀န္ထမ္းတေယာက္ အျမဲတမ္း ေစာင့္ၾကည့္ေနတယ္။ ကဲ .. အခုေတာ့ ဒီေလာက္နဲ႕ပဲ ေက်နပ္ၾကပါေတာ့ေနာ္ ေနာက္တစ္ေခါက္မွ ေနာက္တစ္ေနရာ အေၾကာင္းကို တင္ဆက္ပါ့မယ္ေနာ္။

Royal Garden I (Chiang Mai)

အ၀င္၀မွာပါ။ car parking ကေန
ေျခလွမ္း ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ လွမ္းလိုက္ရင္
အဲဒီေနရာကို ေရာက္ပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ အရြက္မပါတဲ့
ထီးအၾကီးၾကီး ပံုစံလုပ္ထားတာပါ။

ဒါက ဂ်ပန္ရြာေလးတစ္ရြာပံုစံ ေနရာတစ္ရာ၊
အဲဒီလမ္းအတိုင္း ဆက္၀င္သြားရင္ ေရပန္းေသးေသးေလးရွိတယ္၊
ေရကေတာ့ ေအးစိမ့္ေနတာပဲဗ်။

တရုတ္ရိုးရာ အိမ္ပါ၊ အဲဒီကိုေရာက္သြားေတာ့ ၀မ္ေဖွးဟုန္တို႕
ဂ်က္ကီခ်န္းတို႕ကို လိုက္ရွာမိေသးတယ္ဗ်ာ၊ တကယ္ပါ

တရုတ္ျပည္ကို ေရာက္သြားသလိုလို
က်ေနာ္ လည္ပါတ္မိသေလာက္ ေနရာေလးေတြပါ။
လူပံုကိုေတာ့ မတင္ေတာ့ဘူး၊ ေတာ္ၾကာ
ဘေလာ့ဂ္ လာဖတ္တဲ့သူေတြ မရွိေတာ့ရင္........