က်ေနာ္တို႕ မွတ္မိေနပါေသးတယ္ .....
ရွမ္းျပည္ဆိုတာ ေတာနက္ၾကီးပဲ ရွိေသးတဲ့ အခ်ိန္
လူေတြ မျမင္ႏိုင္ေသးတဲ့ ေတာင္ ၾကီးေတြ ..
နမ့္ခံုး (သံလြင္ျမစ္) ကိုဘယ္သူမွ မျဖတ္ကူး ႏိုင္ေသးခ်ိန္
အဲဒီအခ်ိန္ေတြကို က်ေနာ္တို႕ မွတ္မိေနဆဲပါ။
ေျမၾကီး ကေတာ့ ဘယ္သူေတြ
အရင္ဆံုး ေျခခ်ခဲ့လဲဆိုတာ သူအသိဆံုးပါ။
က်ေနာ္တို႕ ျပည္နယ္ကို
က်ေနာ္တို႕ အရင္ဆံုး ေရာက္ခဲ့တယ္ဆိုတာ
ဘယ္သူျငင္းႏိုင္မလဲ
ျဖစ္ျပီးခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းေတြလဲ
က်ေနာ္တို႕ မွတ္မိေနဆဲပါ။
က်ေနာ္တို႕ ဘိုးဘြားေတြရဲ႕
အရိုးေတြဟာလဲ (အခုဆို) ဖုန္မႈန္႕ေတြ ျဖစ္ကုန္ပါျပီ။
သူတို႕ရဲ႕ ေသြး၊ ေခြ်းေတြ နဲ႕
(က်ေနာ္တို႕ အတြက္) လယ္ယာေတြကို
ဖန္တီးေပးခဲ့ပါတယ္။
သူတို႕ရဲ႕ စိတ္၀ိဥာဥ္ေတြနဲ႕
(က်ေနာ္တို႕ အတြက္) မ်ိဳးေစ့ေတြကို
ဖန္တီးေပးခဲ့ပါတယ္။
ဒါေတြကို
က်ေနာ္တို႕ မွတ္မိေနဆဲပါ။
ေရငံုႏႈတ္ပိတ္ ေနေသာ္ျငားလဲ
သမိုင္းဆိုတာ ေပ်ာက္ပ်က္သြားမွာ
မဟုတ္ပါဘူး။
ဓါးေတြ၊ လွံေတြ နဲ႕
က်ေနာ္တို႕ လူမ်ိဳးေတြကို
ေခတ္အဆက္ဆက္
ကာကြယ္ခဲ့ပါတယ္။
အခုခ်ိန္ထိ က်ေနာ္တို႕လက္ေတြမွာ
ယမ္းနံ႕ေတြ ရွိေနဆဲပါ။
ဒါေတြဟာ သမိုင္းေတြပါ
(အားလံုးကို)
က်ေနာ္တို႕မွတ္မိေနဆဲပါ။
