ျဖစ္ႏိုုင္မယ္ဆိုုရင္.....

သီခ်င္းထဲမွာ သရုုပ္ေဆာင္ၿပီး ကိုုယ္တိုုင္သီဆိုုသြားတာကေတာ့ နန္းေမြငင္း လိုု႔ေခၚပါတယ္။ ေနာ္ေ၀ ႏိုုင္ငံသူပါ။ ရွမ္းလူမ်ိဳး၊ ရွမ္းဓေလ့ေတြကိုု ခ်စ္လြန္းလိုု႔ ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုု ရွမ္းလူမ်ိဳးလိုု႔ ခံယူထားသူပါ။ က်ေနာ္နဲ႔ အျပင္မွာ တခါ၊ ႏွစ္ခါ ဆံုုခဲ့ဖူးပါတယ္။ ရွမ္းလူမ်ိဳးတေယာက္ ျဖစ္ရတာ ဘယ္ေလာက္ ဂုုဏ္ယူစရာ ေကာင္းသလဲဆိုုတာကိုု သူနဲ႔ စကားေျပာၾကည့္မွပဲ ပိုုသိလာရပါတယ္။

လေရာင္ေ၀း

တိတ္ဆိတ္မႈေတြက

၀ိုင္လိုခ်ိဳသတဲ့လား .....

ဂေရဟမ္ဘဲလ္ ကလဲ

(အေရးထဲ) စပ္ေဆာ့ခဲ့ေသးတယ္။


တခါတေလေတာ့

သံလြင္ခက္ေလးခ်ီၿပီး

လြတ္လြတ္လပ္လပ္

ပ်ံသန္းလိုက္ခ်င္တာ ........


ခက္ေနတာက

ေရွ႕ မွတ္တိုင္မွာ

(ငါ) ဆင္းရေတာ့မယ္ေလ .........

ေဒါသ ဆိုုတာ

မေန႔က တနဂၤေႏြေန႔ကေပါ့။ တိတိက်က်ဆိုုရင္ေတာ့ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ပါ။ အဲဒီေန႔ဆိုုတာက က်ေနာ္နဲ႔ မဆိုုင္သလိုု ျဖစ္ေနေတာ့၊ ရံုုးလဲပိတ္တာနဲ႔ စာအုုပ္ပံုုထဲ ေခါင္းထိုုးၿပီး ေမႊပါေတာ့တယ္။ အဲဒီမွာ သုုေတသီ ဘုုန္းျမင့္ေသြး ေရး ထားတဲ့ ေဒါသကင္းစင္ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ဆိုုတဲ့ စာအုုပ္ေလးတအုုပ္ထြက္လာပါတယ္။ အဲဒီစာအုုပ္ကိုု ဖတ္ေတာ့ အခ်က္အလက္တခ်ိဳ႕က ေတာ္ေတာ္ေလး ေကာင္းေနတာနဲ႔ ေကာက္ႏႈတ္ၿပီးမွ အခုုလိုု စာဖတ္သူမ်ားကိုု ျပန္လည္ ေ၀မွ်လိုုက္ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ေဒါသ ဆိုတဲ့အရာဟာ ပံုဆြဲယူလို႔၊ ဓါတ္ပံုရိုက္ယူလို႔ ရတဲ့အရာမ်ိဳးေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ ေဒါသနည္းနည္း ျဖစ္တာနဲ႔ ေဒါသႀကီးႀကီးျဖစ္ေနတာကို ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ေဒါသအရ ခြဲျခားႏိုင္ေပမယ့္ ျဒပ္၀တၳဳမျပႏိုင္ပါဘူး။ ေဒါသ ျဖစ္လာရင္၊ ေဒါသစိတ္ လူမွာ၀င္လာခဲ့ရင္ အမ်ားအားျဖင့္ မ်က္ႏွာနီျမန္းလာတတ္လို႔ ေဒါသကို အနီေရာင္လို႔ ပဲ အၾကမ္းဖ်င္းသတ္မွတ္ၾကပါတယ္။ က်ေနာ္အရင္တုန္းက ၾကားဖူးတာတခုရွိပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ေမြးကင္းစ ကေလးေတြကို ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက အနီေရာင္ေတြနဲ႔ပဲ ထိေတြ႕ခိုင္းမယ္ (ကေလးေလးရဲ႕ အခန္းကို အနီေရာင္ေဆးေတြသုတ္မယ္၊ သူ႔ရဲ႕ အႏွီး၊ အ၀တ္ေတြကို အနီေရာင္ပဲ ၀တ္ဆင္ေပးမယ္၊ သူ႔ပါတ္၀န္းက်င္က အရာမွန္သမွ်ကို အနီေရာင္ေတြျဖစ္ေနေအာင္ ဖန္တီးေပးထားမယ္) ဆိုရင္ တရက္ထက္ တရက္အသက္ႀကီး လာတာနဲ႔အမွ် သူ႔ရဲ႕ (အဲဒီ ကေလးေလးရဲ႕) စိတ္ဓါတ္ေတြလည္း ခက္ထန္လာတယ္၊ ၾကမ္းၾကဳတ္လာတယ္လို႔ သိပၸံ ပညာရွင္ေတြ အတည္ျပဳခဲ့တာကို ၾကားဖူးခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေဒါသဆိုတာ မ်ိဳးရိုးလိုက္တာမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ဘူးဗ်၊ တခ်ိဳ႕အေဖေတြက ေဒါသႀကီးၿပီး၊ သားက်ေတာ့ ေအးလြန္း တာမ်ိဳးေတြ ေတြ႕ဖူးၾကပါလိမ့္မယ္။

ေဒါသစိတ္ဆိုတာ

• နားနဲ႔အၾကား
• မ်က္စိနဲ႔အျမင္
• လူနဲ႔အထိမွာ ျဖစ္ေပၚလာတတ္ပါတယ္။

အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ ေဒါသစိတ္ဟာ နားနဲ႔အၾကားကေန မ်က္လံုးနဲ႔ျမင္ၿပီး ေျပာၾက၊ ဆိုၾကရင္း ျဖစ္လာတာ မ်ား ပါတယ္။ စကားဆိုတာမ်ိဳးက လြယ္လြယ္နဲ႔ထြက္လို႔ရတဲ့အမ်ိဳးပါ။ လြယ္လြယ္ထြက္လို႔ရေတာ့ သူကေနပဲ စ ေတာ့ တာေပါ့။


ေဒါသစကား

ေဒါသစကားတလံုး ကိုယ့္ႏႈတ္ကထြက္သြားတာ ပိုက္ဆံလဲမေပးရဘူး၊ လြယ္လဲ လြယ္တယ္၊ ဒါေပမယ့္ အေျပာခံရ သူမ်ားရဲ႕ နားထဲမွာေတာ့ ခါးသီးပူစပ္လွပါတယ္။ အေျပာခံရတဲ့သူဟာ တကိုယ္လံုး တုန္ခါသြားတဲ့အထိေတာင္ ျဖစ္တတ္ၾကပါတယ္။ ျပန္စဥ္းစားမိတိုင္းလဲ ပူေလာင္ေနမွာပါပဲ။ ေဒါသစကားၾကားလို႔ ေဒါသစိတ္၀င္လာရင္ ေျပာ သူေရာ၊ ေျပာခံရတဲ့သူပါ စိတ္ယုတ္ စိတ္ညံ့ေတြ၀င္လာတတ္ပါတယ္။ ေဒါသစိတ္၀င္လာၿပီဆိုရင္ အမွားအမွန္ ခြဲျခားလို႔မရေတာ့ပါဘူး။ ကိုယ္ျပန္ေျပာတဲ့ စကားလဲ ေဒါသစကားေတြ ျဖစ္လာမယ္။ ကိုယ္ျပန္လုပ္တဲ့ အလုပ္ေတြ လဲ ေဒါသအလုပ္ေတြျဖစ္ကုန္ေရာ။ ေဒါသစိတ္ဆိုတာဟာ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းလည္း ပူးတတ္ပါတယ္။ ေဟာခနဲ၊ ဒိုင္း ခနဲလည္း ၀င္ၿပီးပူးတတ္ပါတယ္။ စ ပူးခ်ိန္မွာလည္း ဘာကိုုမွ သတိမရတတ္ေတာ့ပါဘူး။ တခ်ိဳ႕လူေတြဆိုု ေဒါသ၀င္ပူးတာ သိပ္ျမန္ၾကပါတယ္။ အေသးအဖြဲကိစၥေတြ မွာလည္း ေဒါသျဖစ္တတ္ၾကတယ္။ ကာယကံေျမာက္မဟုတ္ဘဲ ေဒါသစကားေၾကာင့္ တသက္လံုုး စိတ္နာသြား တဲ့လူေတြလဲ ဒုုနဲ႔ေဒးပါပဲ။

မုုသားစကားရဲ႕သက္တမ္းဟာတိုုတယ္။
သစၥာစကားရဲ႕သက္တမ္းဟာရွည္တယ္။
ေဒါသစကားရဲ႕သက္တမ္းဟာ ခ်က္ခ်င္းပ်က္စီးပါတယ္။

ကိုုယ့္ေဒါသစကားေတြကို ထိန္းႏိုုင္ျခင္းဟာ မြန္ျမတ္တဲ့ ေအာင္ႏိုုင္ျခင္းတမ်ိဳးပါ။

ေဒါသအျပဳအမူ

ေသေသခ်ာခ်ာ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ရင္ေဒါသအျပဳအမူမွန္သမွ်ဟာ ေအာက္ တန္းက်တယ္လိုု႔ေျပာလိုု႔ရမယ္ဗ်။ ရုုန္႔ရင္းၾကမ္းတမ္းစြာစကားေျပာမယ္၊ ဆဲ မယ္၊ ဆိုုမယ္၊ ၾကံဳး၀ါးမယ္၊ ျခိမ္းေျခာက္မယ္၊ ညစ္ညမ္းစုုတ္ပဲ့စြာေျပာ မယ္ေပါ့။ ၿပီးေတာ့ ရိုုက္မယ္၊ ထိုုးမယ္၊ သတ္မယ္၊ တဘက္က ကြဲၿပဲအထိနာမွ အားရေက်နပ္မယ္။ ဒါေတြကိုု ေဒါသေျပလိုု႔ ျပန္ေတြးၾကည့္မယ္ဆိုုရင္ ရွက္စရာသိပ္ေကာင္းပါတယ္။ ေဒါသအျပဳအမူေၾကာင့္

သိကၡာပ်က္ သမာဓိပ်က္ ဟန္ပ်က္ စီးပြားပ်က္ အေပါင္းအသင္းပ်က္ပါပဲ။

အဲဒီလိုု အပ်က္သေဘာေဆာင္တဲ့ ေဒါသကိုု ဘာလိုု႔ထားေနဦးမွာလဲဗ်ာ။

ေဒါသကို ဘယ္လိုထိန္းမလဲ

ေဒါသျဖစ္လာၿပီး ေဒါသေနာကိုလိုုက္မိမယ္ဆိုုရင္ေတာ့ အမွားေတြဆက္ျဖစ္မယ္။ အကုုသိုုလ္ျဖစ္မယ္။ ဆံုုးရွံဳး ေၾကကြဲရမယ္။ ပူေလာင္တဲ့ ေနာင္တေတြ ျဖစ္ရေတာ့မယ္။ ေဒါသကိုု ထိန္းတဲ့ေနရာမွာလဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိပါတယ္။

• ေခါင္းကေန ေရေလာင္းၿပီးခ်ိဳးလိုုက္ပါ။
• ကုိုုယ္စိတ္၀င္စားမယ့္ စာအုုပ္ကိုုဖတ္ေနလိုုက္ပါ။
  
• တျခားလူေတြနဲ႔စကားသြားေျပာေနလိုုက္ပါ။ (ေဒါသျပန္ျဖစ္ရမယ့္ အေၾကာင္းေတာ့ မေျပာနဲ႔ေပါ့)
• ရုုပ္ရွင္၊ ေဘာလံုုးပြဲ ၾကည့္စရာ တခုုခုုသြားၾကည့္ေနလိုုက္ပါ။
• အိမ္၊ ျခံသန္႔ရွင္းေရး လုုပ္ေနလိုက္ပါ။
  
• ဘုုရား၊ ေစတီ တဆူဆူမွာ သြားထိုုင္ေနလိုုက္ပါ။
  

ဒါေတြက တႏုုံ႔ႏံုု႔နဲ႔ျဖစ္ေနတဲ့ေဒါသခပ္နည္းနည္းကိုု ေျဖတဲ့နည္းလမ္းေတြပါ။ သိပ္ၿပီးမခံမရပ္ႏိုုင္ေအာင္၊ ရိုုက္ႏွက္ သတ္ျဖတ္ခ်င္ေနေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ေနမယ္ဆိုုရင္ေတာ့

• ေဒါသကင္းစင္တဲ့ ဘုုရားရွင္ကိုု အာရံုုျပဳလိုုက္ပါ။
• မိမိေဒါသျဖစ္တဲ့လူနဲ႔ လံုုး၀မေတြ႕မိေအာင္ေရွာင္ပါ။
  
• တရားရံုုးေတြ၊ ေထာင္ေတြေရာက္မွာကိုု ႀကိဳေတြးပါ။
  
• ျဖစ္ခဲ့တဲ့အေၾကာင္းမွာ သူပဲမွားမွား၊ ကိုုယ္ကပဲမွားမွား အဲဒီအမွား စျဖစ္တာကိုုေတြးၿပီး ဆံုုးျဖတ္ခ်င့္ခ်ိန္ပါ။
• တျခားၿမိဳ႕ရြာကိုု ေခတၱခဏထြက္သြားႏိုုင္ရင္လည္းေကာင္းပါတယ္။

ေဒါသကိုုခ်ဳပ္တယ္ဆိုုတာကိုု လြယ္လြယ္ေျပာရရင္ အေတြးကိုုခ်ဳပ္တည္းတာပါပဲ။ ေဒါသျဖစ္မယ့္အေတြးကိုု ခ်ဳပ္ႏိုုင္သမွ်ခ်ုဳပ္ပါ။ မေတြးပါနဲ႔။ ေျဖႏိုုင္သမွ် တရားနဲ႔ေျဖပါ။ ေတြးၿပီးရင္းေတြးရင္း မလုုပ္ပါနဲ႔။ သူမ်ားခြ်တ္ယြင္း တာကိုုလိုုက္ၿပီးစဥ္းစားမေနပါနဲ႔၊ မိမိကိုုယ္တိုုင္ မခြ်တ္ယြင္းဖိုု႔က အေရးႀကီးပါတယ္။ စိတ္ဆိုုးတယ္ဆိုုတာ မူလက ရွိႏွင့္တာမ်ိဳးမဟုုတ္ပါဘူး။ စကားဟာ နည္းနည္းပဲ ေျပာတာေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ နည္းနည္းပဲ ေျပာတဲ့ စကားဟာ ေကာင္းရာမြန္ရာေရာက္ဖိုု႔အေရးႀကီးပါတယ္။ ေဒါသစကားျဖစ္ေနရင္ေတာ့ နည္းနည္းပဲေျပာေျပာ၊ မ်ားမ်ားပဲ ေျပာေျပာ ဘယ္ေတာ့မွ မေကာင္းပါဘူး။ ပါးစပ္တေပါက္နဲ႔ နားႏွစ္ေပါက္ရွိတာကိုု ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ တဆသာေျပာၿပီး ႏွစ္ဆနားေထာင္ရမယ္ဆိုုတာကို သတိထားေပးပါ။ စကား၀ိုုင္းေတြနဲ႔ေတြ႕ရင္ နားေထာင္ခ်ိန္ အမ်ားဆံုုးထားပါ။ ေျပာခ်င္ရင္ တဦးစကားဆံုုးမွ ေျပာပါ။ ဇြတ္မျငင္းပါနဲ႔။ အျငင္းသန္လာရင္ ကုိုုယ္ရည္ေသြးတဲ့ စကားကပါစၿမဲပါ။ ေဒါသစကားမ်ိဳးေျပာလာရင္ေတာ့ ကိုယ့္စကားမွန္ပါလ်က္နဲ႔ အမွားေတြျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။ ကိုုယ့္ကိုုေဒါသနဲ႔ေျပာတာမႀကိဳက္ရင္ သူမ်ားကိုုလည္းေဒါသနဲ႔မေျပာပါနဲ႔။ မေကာင္းတာကိုု ကိုုယ္ကိုုယ္တိုုင္ မႀကိဳက္ရင္ တျခားလူလည္းႀကိဳက္မွာ မဟုုတ္ဘူးဆိုုတာ ကိုုယ္ခ်င္းစာၾကည့္ပါ။ ကေလးေတြေတာင္မွ ေဒါသနဲ႔ ဆူပူဆံုုးမရင္ နားမ၀င္ၾကတာမ်ားပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ အက်ိဳးအေၾကာင္းနဲ႔ ေထာက္ၿပီးစကားေျပာဖိုု႔ အလြန္ အေရးႀကီးပါတယ္။

ေဒါသစကားကိုု ထိန္းႏိုုင္တာ ..............
အသိတရား (သတိ)
ေဒါသမထြက္ေအာင္ ေအာင့္ထားႏိုုင္တာ...............
အသိတရား (သတိ)။
အဲဒါေၾကာင့္ အသိတရား (သတိ) ရွိရင္ေတာ့ ေဒါသဆိုတာ ကပ္ႏိုုင္ေတာ့မွာမဟုုတ္ပါဘူး။

ေဒါသစကား
ၿမဲေရွာင္ရွားမွ
အမ်ားခ်စ္ခင္
လူရာ၀င္။

က်ေနာ္ႀကိဳက္တဲ့ ကဗ်ာတိုုေလးကေတာ့

ငါ၏ကိုယ္တြင္
ေဒါသ၀င္က
၀င္လာေဒါသ
အႏိုုင္ရေအာင္
ေဒါသကင္းစင္
ဘုုရားရွင္ကိုု
ငါလွ်င္ ၾကည္ညိဳမိပါ၏။ ။
(မင္းကြန္း ဆရာေတာ္ဘုုရားႀကီး)

ေခ်ာ္လဲျခင္း

ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက ရြာတရြာရွိတယ္တဲ့။

ရြာသူ၊ ရြာသားေတြအမ်ားစုဟာ ခရစ္ယာန္ဘာသာကို ကိုးကြယ္ၾကပါသတဲ့။

အျပစ္တခုခု လုပ္မိရင္လဲ အာပါတ္ျပန္ေျဖၾကတယ္ေပါ့။

အဲဒီရြာရဲ႕ ထူးျခားခ်က္ကေတာ့ အိမ္ေထာင္ေရးေဖာက္ျပန္မႈေတြ အရမ္းကို အျဖစ္မ်ားပါသတဲ့။

အဲဒီလိုမ်ိဳးအမႈေတြ တခါျဖစ္တိုင္း ရြာသားတိုင္းဟာလည္း သင္းအုပ္ဆရာၾကီးဆီကို သြားျပီး

အာပါတ္ေျဖၾကတယ္။ဟိုတေယာက္လာရင္လည္း ဘယ္သူနဲ႔ မွားမိျပန္ျပီ၊

ေနာက္တေယာက္လာလည္း ဘယ္၀ါနဲ႔မွားမိျပန္ျပီ ဆိုေတာ့

သင္းအုပ္ဆရာၾကီးလည္း နားၾကားျပင္းကပ္လာတာေပါ့။

အဲဒါနဲ႔ သင္းအုပ္ဆရာၾကီးလဲ သူၾကီးအိမ္ကိုသြား၊ အဲဒီမွာ ရြာသားေတြစု၊

ၿပီးေတာ့ ရြာသားေတြကို သင္းအုပ္ဆရာႀကီးက မွာတမ္းေခြ်ပါေတာ့တယ္။

"အသင္ရြာသားတို႔ နားေထာင္ၾကပါ။

အသင္တို႔ေတြ အျပစ္တခုခု လုပ္လာတိုင္း ကြ်ႏု္ပ္ထံမွာ အာပါတ္လာေျဖၾကတာကေတာ့

ကြ်ႏု္ပ္တို႔ဘာသာရဲ႕ ထံုးစံတခုျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အိမ္ေထာင္ေရး ေဖာက္ျပန္တဲ့ကိစၥကို

ကြ်ႏု္ပ္ၾကားရတာ မ်ားလာေတာ့

သိပ္ၿပီးေတာ့မွ မၾကားခ်င္ေတာ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ အသင္တို႔ကို အာပါတ္ေျဖေပးရမယ့္

တာ၀န္လည္း ကြ်ႏ္ုပ္မွာရွိတယ္။

ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ သင္တို႔ေတြကို ကြ်ႏု္ပ္ တခုေျပာထားပါရေစ။ အဲဒါကေတာ့ တကယ္လို႔

သင္တို႔ေတြ အိမ္ေထာင္ေရးေဖာက္ျပန္မႈ က်ဴးလြန္မိခဲ့ျပီး

ကြ်ႏု္ပ္ဆီကို အာပါတ္ေျဖဖို႔လာၾကရင္၊ စကားလံုးကို တည့္တည့္မေျပာဘဲနဲ႔

ေခ်ာ္လဲခဲ့မိတယ္လို႔ပဲ သံုးႏႈံးေပးၾကပါ။ အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္" လို႔

ရြာသားေတြကို မွာထားလိုက္တယ္။

သင္းအုပ္ဆရာႀကီးလည္း အရင္တုန္းလို ေဖာက္ျပန္မိတယ္၊ မွားခဲ့မိတယ္လို႔

ဆက္မၾကားရေတာ့ဘဲ ေခ်ာ္လဲခဲ့တယ္ လို႔ပဲ

ၾကားလာေတာ့ နားေထာင္ရတာ ေတာ္ေတာ္ေလး အဆင္ေျပလာပါသတဲ့။



ေျခာက္လေလာက္ေနေတာ့ သင္းအုပ္ဆရာႀကီးလဲ ရုတ္တရက္ေသဆံုးသြားပါတယ္။

သင္းအုပ္ဆရာႀကီးေသဆံုးသြားလည္း ရြာသားေတြၾကားမွာ အိမ္ေထာင္ေရးေဖာက္ျပန္မႈေတြ

ရပ္မသြားပါဘူးတဲ့ (ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့သူေတြပဲေနာ္ ... :P)

သူ ေသဆံုးသြားေတာ့သူ႕ေနရာကို အစားထိုးဖို႔ သင္းအုပ္ဆရာအသစ္တဦး

ေရာက္လာပါတယ္။ ရြာသားေတြကလည္း

သူတို႔ေတြရဲ႕ ေခ်ာ္လဲမႈေတြကို သင္းအုပ္ဆရာအသစ္ဆီမွာ

သြားျပီး အာပါတ္ေျဖၿမဲေျဖေနၾကတာေပါ့။ ေခ်ာ္လဲတဲ့

အေၾကာင္းခ်ည္းပဲ ၾကားေနရေတာ့ သင္းအုပ္ဆရာႀကီးလည္း သူႀကီးကို သြားေတြ႕ပါေတာ့တယ္။

သင္းအုပ္ဆရာ။ ။ သူႀကီး ... ခင္ဗ်ားအလုပ္ ..... ခင္ဗ်ားမလုပ္ဘူးပဲ။

သူႀကီး။ ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ သင္းအုပ္ဆရာႀကီးရ။

သင္းအုပ္ဆရာ။ ။ ဘာျဖစ္ရမွာလဲ ခင္ဗ်ားရြာထဲကလူေတြအားလံုးလိုလိုပဲ
က်ဳပ္ဆီကို ေခ်ာ္လဲတယ္လို႔ လာလာေျပာၾကတယ္။ အဲဒါ ခင္ဗ်ားရြာထဲကလမ္းေတြ မေကာင္းလို႔ေပါ့ဗ်

သင္းအုပ္ဆရာႀကီးရဲ႕စကားကိုၾကားေတာ့ သူႀကီးက ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ထ ရယ္ပါေတာ့တယ္။

ဟုတ္တယ္ေလ သင္းအုပ္ဆရာအသစ္က ေခ်ာ္လဲတဲ့ကိစၥကို မသိေသးဘူးေလေနာ္။

သူႀကီးကလည္း ဒါေလးေတာင္မသိတဲ့ဘုန္းႀကီး

ဆိုၿပီးမွ အေတာမသတ္ႏိုင္ေအာင္ ရယ္ေနတာေပါ့။ သူႀကီးရယ္ေနတာကို သင္းအုပ္ဆရာႀကီး ၾကည့္ၿပီးေတာ့

စိတ္မရွည္တဲ့ေလသံနဲ႔

"ခင္ဗ်ား ရယ္မေနနဲ႔... ခင္ဗ်ားမိန္းမလဲ ေခ်ာ္လဲတယ္လို႔ က်ဳပ္ကိုလာေျပာတာ ဒီမနက္တင္သံုးခါရွိျပီ ......"

OOPZ!

အျဖဴ

ငုတ္တုတ္ ေသဆံုးတဲ့ည

နင္မွ မရွိဘဲ



ခုန္ဆင္းေတာ့မလို

ၾကယ္ေတြေတာင္တန္႔

စိန္႔ပီတာဆီက

ခြင့္ျပဳခ်က္ မရေသးလို႔ပါ တဲ့



အရူးဆိုတာကေရာ

ေတာင္ပံနဲ႔လား

ငါသိခ်င္လို႔ပါ

မေဟာ္သဓာကေရာ

ဆံုးျဖတ္ေပးႏိုင္မွာ မို႔လို႔လား




ငါ ..............





လြမ္းလို႔ပါဟာ ..............

ခက္ထန္လြန္းေသာ ဘ၀မ်ားအတြင္းေနထိုင္ျခင္း (ဇာတ္သိမ္း)

2007 ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလမွာေတာ့ ဇာတ္လမ္းထဲက မာေသာက္ခ္ဟာ ဂိုဏ္းေတြအခ်င္းခ်င္းျဖစ္တဲ့ ရန္ပြဲေတြေၾကာင့္ ေသဆံုးသြားခဲ့ပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕ ရုပ္အေလာင္းကိုေတာ့ သူ႕မိခင္ႏိုင္ငံျဖစ္တဲ့ ဆူဒန္ကိုျပန္သယ္ေဆာင္ျပီးေတာ့ ကာ့ထ္တုမ္ျမိဳ႕မွာ သျဂိဳလ္လိုက္ၾကပါတယ္။


<ျပီးပါျပီ။>

ခက္ထန္လြန္းေသာ ဘ၀မ်ားအတြင္းေနထိုင္ျခင္း (၃)

ကိုင္ရိုမွာရွိတဲ့ ဆူဒန္အသိုင္းအ၀ိုင္းက က်ေနာ္တို႕လုပ္ရပ္ေတြကို ရပ္တန္းကရပ္ဖို႕ေျပာလာၾကပါတယ္။ က်ေနာ္တို႕ လူေပ်ာက္ေလးေတြလည္း တျခားသူေတြ၊ တျခားအဖြဲ႕ေတြနဲ႕ ရန္ျဖစ္တာ၊ တိုက္ခိုက္တာေတြကို ရပ္တန္႕လိုက္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႕ ဘာမွဆက္မလုပ္ေတာ့ဘူးဆိုေပမယ့္လည္း တျခားသူေတြကမွ မရပ္ၾကတာေလ။ သူတို႕ေတြက က်ေနာ္တို႕အဖြဲ႕ကို ဆက္လက္တိုက္ခိုက္ေနဆဲပါ။ သူတို႕ေတြ ရန္ျပဳလာျပီ ဆိုမွေတာ့ က်ေနာ္တို႕ေတြလဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကာကြယ္တဲ့အေနနဲ႕ ျပန္လည္တိုက္ခိုက္မိပါတယ္။ က်ေနာ္တို႕ေတြ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကာကြယ္တဲ့သေဘာနဲ႕ ျပန္ျပီးတိုက္ခုိက္ရတယ္ဆိုတာ က်ေနာ္တို႕ရဲ႕မိဘေတြ၊ လူၾကီးသူမေတြက က်ေနာ္တို႕အေပၚ နားလည္သေဘာေပါက္ေပးမယ္ဆိုရင္ ေကာင္းမွာပဲဗ်ာ။

က်ေနာ္တို႕လူေပ်ာက္ေလးေတြနဲ႕ ကိုင္ရိုျမိဳ႕က တျခားဂိုဏ္းေတြရဲ႕ ကြာျခားခ်က္ေတြအမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ သူတို႕ေတြဟာ ဆူဒန္အစိုးရရဲ႕ အမ်ိဳးသားကြန္ဂရက္ပါတီကေန ေငြနဲ႕အျခားအေထာက္အပံ့ေတြရပါတယ္။ အဲဒီပါတီက ခိုင္းတာေတြ လုပ္ရတာေပါ့။ ဥပမာဗ်ာ မူစတာဖာမာမြတ္ ေခါင္းေဆာင္တဲ့ ဆႏၵျပပြဲတုန္းကဆိုရင္ က်ေနာ္တို႕လူေပ်ာက္ေလးေတြမဟုတ္တဲ့ အျခားဂိုဏ္းကလူငယ္ေတြကို အခေၾကးေငြေပးျပီးေတာ့ ဆႏၵျပတဲ့ လူစုထဲကို ေစလႊတ္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ သိၾကတဲ့အတိုင္းပဲ အေျခအေနကို ရွဳပ္ေထြးသြားေအာင္ခိုင္းတာေပါ့။ အမ်ားရဲ႕ အျမင္မွာ ဆႏၵျပေနတဲ့သူေတြဟာ မေကာင္းပါဘူးဆိုတာကို ျမင္သြားေအာင္လုပ္ခိုင္းတာေလ။

ကိုင္ရိုျမိဳ႕က တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ေသာ လူေတြကေတာ့ က်ေနာ္တို႕ကို ကူညီၾကပါတယ္။ ကိုင္ရိုကိုေရာက္ေနတဲ့ ဆူဒန္သား ဂ်က္ေကာ့ဘ္ (Jacob) ဆိုတဲ့သူက က်ေနာ္တို႕အဖြဲ႕ကို အေတာ္ေလးကူညီတဲ့သူ တေယာက္ပါ။ က်ေနာ္တို႕ေတြကို အေမရိကန္ တကၠသိုလ္ က အဂၤလိပ္စာသင္တန္းမွာ တက္ခြင့္ၾကဖို႕ကို သူကပဲ စည္းရံုးခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့္ဗ်ာ တေယာက္နဲ႕ တေယာက္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လို႕မရေလာက္ေအာင္ မုန္းေနၾကတဲ့သူေတြကို အခန္းတခန္းထဲမွာ စာအတူသင္ခိုင္းတယ္ဆိုတာ ဘယ္ေလာက္ခက္ခဲလိုက္မလဲ။ အဲဒါေၾကာင့္မို႕လို႕ ဆိုးသြမ္းဂိုဏ္းက လူငယ္ေတြေရာ၊ လူေပ်ာက္ေလးေတြေရာ ဘယ္သူမွ အဲဒီသင္တန္းကို မတက္ခဲ့ၾကပါဘူး။ က်ေနာ္ကေတာ့ တက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက က်ေနာ္ဟာ လူေပ်ာက္ေလး အဖြဲ႕ထဲကို မေရာက္ေသးဘူးေလ။ ေနာက္က်ေတာ့ ဂ်က္ေကာ့ဘ္ဟာ က်ေနာ္တို႕ ဒင္ဂါ လူငယ္ေလးေတြအတြက္ အဂၤလိပ္စာ သင္တန္း ေလးေတြကို ရပ္ကြက္ထဲမွာ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕ လုပ္ရပ္ဟာ က်ေနာ္တို႕ေတြအတြက္ အမ်ားၾကီးအသံုး၀င္တယ္ဆိုတာ အကုန္လံုးက လက္ခံၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ အဲဒီသင္တန္းေလးေတြ ဟာပိတ္ခံလိုက္ရပါတယ္။ အေၾကာင္းရင္းကိုေတာ့ က်ေနာ္မသိခဲ့ပါဘူး။

က်ေနာ္တို႕လူေပ်ာက္ေလးေတြ ဆံုမိၾကျပီဆိုရင္ ပါတီခဏခဏ က်င္းပျဖစ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီလိုမ်ိဳးပြဲေတြ က်ေနာ္တို႕ လုပ္ၾကျပီဆိုရင္ ညစ္ညမ္းသီခ်င္းေတြ၊ ဟစ္ပ္ေဟာ့ပ္သီခ်င္းေတြ ဖြင့္မယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ သီခ်င္းေႏွးေႏွးေလးေတြ ကိုပိုသေဘာက်ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႕ကို သက္ေတာင့္သက္သာ ရွိေစတယ္ေလ။ ျပီးေတာ့ ေကာင္မေလးေတြနဲ႕ ကမယ္ဆိုရင္လည္း သီခ်င္းေအးေတြကပဲ ပိုသင့္ေတာ္တယ္မဟုတ္လား။ Celine Dion, Mariah Carey နဲ႕ Bob Marley တို႕ဟာ က်ေနာ့္ရဲ႕ အသည္းစြဲအဆိုေတာ္ေတြေပါ့။ သိပ္မၾကာခင္တုန္းက က်ေနာ့္မွာ ရည္းစားတေယာက္ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။ သူမကို ရပ္ကြက္ထဲကလူေတြက အဘြတ္ခ္ (Abuk) လို႕ ေခၚပါတယ္။ သူမ ဆူဒန္ကိုျပန္သြားတာ မၾကာေသးပါဘူး။ သူမ ျပန္သြားျပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ က်ေနာ္ေနာက္ထပ္ ရည္းစားထားဖို႕ စဥ္းစားပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္ရည္းစားေလာက္ ေကာင္းတဲ့ မိန္းကေလးမ်ိဳးကို က်ေနာ္ခုထိ ရွာလို႕မေတြ႕ခဲ့ပါဘူး။

က်ေနာ့္ကို က်ေနာ္လူေပ်ာက္ေလးဆိုျပီး ခံယူလိုက္တဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ လူေပ်ာက္ေလးေတြအတိုင္းပဲ က်ေနာ္၀တ္ဆင္ ပါတယ္။ အက်ၤီက တီရွပ္အျဖဴေရာင္ကို အဓိကထားျပီး ၀တ္ၾကပါတယ္။ အျဖဴေရာင္က ဘယ္အေရာင္နဲ႕ပဲတြဲတြဲ လိုက္ဖက္တယ္ေလ။ အဲဒီတီရွပ္အေပၚမွာမွ ဘတ္စကက္ေဘာကစားတဲ့ အားကစားအကၤ်ီကို ထပ္၀တ္ၾကပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အနက္ေရာင္ ေဘာင္းဘီပြပြ၊ ဘတ္စကက္ေဘာ ကစားရင္၀တ္တဲ့ဖိနပ္။ ဒါေတြက က်ေနာ္တို႕ လူေပ်ာက္ေလးေတြ ၀တ္ဆင္တတ္တဲ့ အ၀တ္အစားေတြပါပဲ။

လူေပ်ာက္ေလးေတြ အမ်ားစုဟာ အရက္နဲ႕ မကင္းၾကပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ အရက္ဆိုတာ ေရွာင္ၾကဥ္စရာ လို႕ပဲ ျမင္မိပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ေတြမ်ားဆိုရင္ မိုးလင္းတာနဲ႕ အရက္နဲ႕ မ်က္ႏွာသစ္ၾကပါတယ္။ ေဆးလိပ္ဆိုရင္လဲ ေသာက္လိုက္တာ ေထာင္းေထာင္းကိုထေနတာပါပဲ။ က်ေနာ္အရက္မေသာက္တဲ့ကိစၥနဲ႕ ပါတ္သက္ျပီး ဘယ္သူမွေတာ့ က်ေနာ့္ကို ျပသနာမရွာၾကပါဘူး။

က်ေနာ့္ကိုက်ေနာ္ လူေပ်ာက္ေလးစာရင္းထဲ သြင္းလိုက္ကတည္းက က်ေနာ့္အတြက္ အမ်ားၾကီး အဆင္ေျပလာပါတယ္။ သူတို႕ေတြနဲ႕မို႕လို႕ က်ေနာ္မပ်င္းရေတာ့ပါဘူး။ ျပီးေတာ့ သူတို႕ေတြဟာလည္း က်ေနာ့္ရဲ႕ ညီအစ္ကိုအရင္းသဖြယ္ ျဖစ္လာပါတယ္။ က်ေနာ့္ကို စိတ္ရွဳပ္ေထြးေနေစတဲ့ အေၾကာင္းကေတာ့ လတ္တေလာျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအေျခအေန ေတြပါ။ ပထမတုန္းကေတာ့ က်ေနာ္တို႕ဆူဒန္မွာ မျငိမ္မသက္ျဖစ္လို႕ ကိုင္ရိုကို ေျပးလာၾကတယ္။ က်ေနာ္တို႕ ဒီကိုေရာက္ေတာ့ ဒီမွာက ရွဳပ္ေထြးျပီး ဟိုမွာက ျပန္ေအးခ်မ္းေနျပန္ျပီ။ ဘယ္အရာကို ယံုၾကည္ရမလဲဆိုတာကိုလဲ က်ေနာ္မစဥ္းစားတတ္ေတာ့ပါဘူး။ ေနာက္တခုကေတာ့ ကိုင္ရိုမွာရွိတဲ့ ဆိုးသြမ္းလူငယ္ေလးေတြကို ၾကည့္လိုက္။ ဘယ္ဂိုဏ္းကလူငယ္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ က်ေနာ္တို႕အားလံုးက မ်ိဳးႏြယ္စုတခုတည္းပါ။ ဘာျဖစ္လို႕ က်ေနာ္တို႕ေတြ အခုလိုမ်ိဳး တေယာက္နဲ႕ တေယာက္မုန္းတီးေနၾကရတာလဲ။ အရင္ကလိုမ်ိဳး က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ ဆက္ဆံေရးေတြ ျပန္ျပီး ေအးခ်မ္းႏိုင္စရာ အေၾကာင္းမရွိေတာ့ဘူးလား။

ကိုင္ရိုမွာရွိတဲ့ ဆိုးသြမ္းဂိုဏ္းေတြဟာ တေယာက္ကိုတေယာက္ခြင့္လႊတ္ၾကဖို႕လိုအပ္ပါတယ္။ ေနာက္ျပီးေတာ့ ႏွစ္ဖက္စလံုးကို ေစ့စပ္ေပးမယ့္ ၾကားခံလူဆိုတာလည္း လိုအပ္ပါတယ္။ ဒီကိစၥဟာ ေတာ္ေတာ္ကို ခက္ခဲမယ္ဆိုတာ က်ေနာ္ နားလည္လို႕ ရပါတယ္။ က်ေနာ္တို႕ေတြဟာ အလြန္ကို ခက္ထန္တဲ့ ဘ၀ေတြထဲမွာ ေနထိုင္ၾကရတာပါ။ ဘယ္သူကမွ ျပသနာကို ကူညီျပီး မေျဖရွင္းေပးၾကဘူးဆိုရင္ အၾကမ္းဖက္မႈေတြလည္း ဆက္လက္ျဖစ္ေပၚေနအုန္းမွာပါပဲ။

<ဆက္ပါဦးမည္။>

/Out of Exile ဆိုတဲ့ စာအုပ္ထဲက
We Live Angry Lives ဆိုတဲ့ ဇာတ္လမ္းေလးကို
ဘာသာျပန္ထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္/